Modelo de residencias

Estadías temporais de creación e presenza no territorio, distintas do rol da persoa conectora.

Que é (e que non é)

• As residencias temporais son estancias creativas (habitualmente unha ou dúas semanas, segundo bases e capacidade) para desenvolver un proxecto no lugar.
• Non están remuneradas e teñen un marco distinto ao da persoa conectora do proxecto (quen vive o día a día e asume coordinación e comunicación).
• Como regra operativa, priorízase unha persoa ou grupo á vez, segundo a capacidade dos espazos e a carga do equipo.

Anfitrioas e aprendizaxe mutua

Cada residente pode ter unha anfitrioa local: unha veciña ou veciño que, segundo a época do ano, invita a aprender tarefas reais (horta, vendima, saberes da casa…).

• O foco é a aprendizaxe práctica, non só a teoría sobre o rural.
• A veciñanza ten ganas de compartir o que sabe facer; corresponde respectar tempos e límites.
• É un intercambio: ti achegas o teu oficio; elas, o territorio vivido.

Entregables e coidado do territorio

• Traballa con proxectos concretos e entregables claros, acordados ao inicio.
• Se o teu traballo toca memorias, relatos ou imaxes de persoas, só publica con consentimento.
• Os materiais que quedan na aldea (arquivos, sinalización, pezas) deben ser respectuosos e úteis para a comunidade.

Coordinación

As residencias coordínanse coa persoa conectora e cos equipos de Sende e Anceu. Antes de fixar datas ou ampliar o alcance, hai unha conversa de expectativas (véxase Expectativas).